Maandelijks archief: november 2014

Nico (bijna) 65 jaar!

Om deze keer maar gelijk met de deur in huis te vallen; wat hebben wij vanmiddag een indrukwekkende, mooie, bijzondere en emotionele middag gehad. Alle lieve vrienden en familie van ons pap en ons mam waren vanmiddag bijeengekomen om de 65ste verjaardag van ons pap te mogen vieren! (A.s. maandag (1 december) wordt ons pap ‘officieel’ 65 jaar)

Het idee was van oorsprong om dit een ‘surprise’-party te laten zijn, echter is dit enkele dagen voor het feestje toch uitgelekt naar ons pap (mede dankzij de huidige technologie). Achteraf was dit goed voor ons pap, hij heeft zich toch kunnen voorbereiden op deze dag. Vooraf was natuurlijk te verwachten dat dit voor ons pap een enorme lading met zich mee zou brengen.

De aankomst om 12 uur was overweldigend voor ons pap (en ook voor het gezin). Wat was ons pap blij dat iedereen naar Esbeek was gekomen om z’n 65ste verjaardag te mogen vieren.  Om 14.00 uur, het einde van het feestje, was ons pap ook helemaal op. Maar ondanks dit heeft hij echt ENORM genoten!

A.s. maandag zullen wij als gezin dit feestje nog dunnetjes over doen, maar dit was en is een dag om nooit meer te mogen vergeten!

Wanneer de vrouwen van huis zijn….

Zaterdag 8 november had ons mam, samen met Tante Toos, Carine en Ilse en dagje weg gepland. Gewoon even een ‘Franca’-dagje zonder zorgen. Vooral zónder zorgen! 🙂
Vanuit de staatsloterij was Franca de gelukkige winnaar om samen met 3 anderen naar de musical ‘Moeder, ik wil bij de revue’ te gaan. Lekker met de trein, nou ja lekker. Dit houdt vaak met Franca in dat; er rekening wordt gehouden met vertragingen; er vergeten wordt in te checken; luid gekwebbeld wordt in de stiltecoupé, etc, etc.

Echter zat de ‘spanning’ deze keer niet in de treinreis, maar bleek de spanning in Hilvarenbeek e.o. weg te zijn. In de letterlijke zin van het woord! De dames waren nog niet koud van huis weg of Hilvarenbeek e.o. lag compleet verstoten van de buitenwereld. De stroom was compleet afgesloten, waardoor er ook niet gebeld kon worden, dan merk je pas hoe afhankelijk je bent tegenwoordig van alle elektronica en hulpmiddelen die ons pap ter beschikking heeft. Al snel kregen we het gevoel dat dit niet op korte termijn opgelost ging worden en we dus voor een tijdelijke oplossing moesten gaan zorgen. Na diverse pogingen is het ons toch gelukt om contact te kunnen leggen met Tilburg; en zodoende we toch een aggregaat hebben kunnen regelen! (Thanks Onno!). Door het ontbreken van stroom was het lekker rustig in de buurt, totdat we deze aggregaat aan hadden gezet….. wat een heerlijk geluid en reuk zo in rustige omgeving van Hilvarenbeek!

In de tussentijd kwam het bij enkele vrienden binnen dat wij zonder stroom zaten, deze kwam vervolgens ook allemaal aanzetten met aggregaten (of ‘gelijksoortige apparaten’ – in dit laatste geval noem ik geen namen). Dank voor het meedenken hiervoor!

Ons pap kon vervolgens met een gerust hart naar bed toe en heeft niet van de aggregaat meer meegekregen.

Ondanks dit bovenstaande, de dames konden Hilvarenbeek natuurlijk niet bereiken, zijn de dames heerlijk in de watten gelegd door de postcodeloterij….. hier was het natuurlijk deze dag om te doen!